به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طنین البرز، صدیقه صباغیان، به مناسبت فرارسیدن هفته معلم در یادداشتی آورده است: 12 اردیبهشت فرصتی است برای مکث و نگاه به قامت بزرگ کسانی که با شوق یاد دادن، به زندگی ما معنا میبخشند.
در میان نامها و راههایی که به ما جهت میدهند، یاد استاد شهید، مرتضی مطهری برای همیشه زنده و الهامبخش است؛ انسانی که نهفقط اندیشه میآموخت، بلکه با اخلاق و منش نیکوی خود، نمونه و اسوهای بود از تعهد، صداقت و روشنفکری و همین ویژگیها، نامش را در دلها جاودانه کرد.
وقتی از معلم سخن میگوییم، یعنی از این جنس انسانها؛ آنان که با قلم و زبانشان نور میپاشند و با زندگیشان درس میدهند. همان فرشتگانی که با شنیدن نامشان، تصویری از ایثار، دانش و فروتنی در ذهنها نقش میبندد؛ همانهایی که با تمام وجودشان، با ذرهذره هستیشان، نور امید و دانایی را در دلها و جانها میپاشند.
آنان نهفقط آموزگار علم که مربی زندگی هستند؛ کسانی که شیوه زیستنشان، منش و سلوکشان، الگویی عملی برای شاگردانشان بوده و هر حرکت، هر کلام و هر نفسشان، درسی است ماندگار از اخلاق، مسئولیتپذیری و عشق به آموخت.
معلمی، فراتر از یک شغل، یک رسالت است؛ رسالتی به بلندای تاریخ و به عمق جان بشریت که انسانها را از تاریکی جهل بهسوی روشنایی معرفت هدایت میکند. معلمان معماران حقیقی فردای یک ملت هستند و در سایه تلاش بیوقفه و تعهد بیمثالشان، آیندهای روشن برای جامعه رقم میخورد.
اما در میان این آسمانیدلانی که عمر خود را وقف روشنکردن راه دیگران کردهاند، گروهی هم بودهاند که چراغ دانایی را با خون خویش معنا کردند؛ معلمانی که درس عشق، غیرت و مسئولیت را تنها در کلاس به دانش آموزان ندادند، بلکه در میدان عمل، با جان خویش آن را ثابت کردند.
آنان چه زیبا، رسالت تعلیم و تربیت را از پشت میز و تخته فراتر بردند و در لحظههای حساس تاریخ، با تمام وجود از ارزشها و مردم خویش پاسداری و چراغ وجود خود را در راه دفاع از وطن، امنیت و ایمان مردم به آسمان هدیه کردند. آنان همان معلمان شهیدی هستند که جای پایشان همچنان الهامبخش است.
و امروز به زیبایی از این عزیزان یاد میکنیم، چراکه با خون پاکشان، ارزشهای انسانی و الهی را تفسیر کردند و نامشان در تاریخ این سرزمین بهعنوان معلمان شهید جاودانه شد. امروز به یاد میآوریم که چگونه شهادت میتواند به یک درس همیشهماندگار تبدیل شود.
معلم در هر شرایطی که باشد، چه حاضر در کلاس درس و چه ایستاده در تصویری زیبا در قاب عکسی ماندگار در میان شهدا، برای ما جاودانه است و همچون شمعی سوزان محفل تاریک جهل و نادانی را با دانش و با درس ایثار، روشن و نورانی میسازد.
آری، معلمان، نهتنها آموزگاران الفبای زندگی که معماران فردای جامعه هستند؛ کسانی که با صبوری و عشق، نهال وجود دانشآموزان را آبیاری میکنند تا به درختی تناور تبدیل شوند و امروز، روزی است که واژهها در برابر عظمت مقام آنان، رنگ میبازند و دلها سرشار از احساس سپاس و قدردانی میشوند.
فداکاری معلمان، قصه پرغصه اما پرامیدی است که در سکوت کلاسها، در نگاههای مشتاق دانشآموزان، در دستان پرمهرشان و در قلبهایشان نهفته است. آنان از جان و جوانی خود مایه میگذارند تا چراغی در دلهای فرزندان این مرزوبوم روشن کنند و از خود میگذرند تا ما به خود آمده و مسیر درست را بیابیم.
در این میان فراموش نکنیم فداکاری معلمانی که در آماج آتش و خون، در ماه مبارک رمضان و در جریان جنگ 40 روزه جام شهادت را نوشیدند. هنوز هم یادآوری نحوه شهادتشان قلبها را به درد میآورد. آنان نهتنها درس مقاومت و ایثار به شاگردان آموختند، بلکه با خونشان، زیباترین تابلوی ایثار را به تصویر کشیدند.
مظلومیت این معلمان شهید که عطر شهادتشان در فضای این کشور پیچید، فریاد خاموشی است که در تاریخ طنینانداز شده است. قصه عشق به وطن و تعهد به آرمانهایی که از سوی آنها جاودانه شدند برای همیشه خواندنی است و مسیر آینده را برای همه روشنتر خواهد کرد؛ روزتان مبارک ای سروقامتان صبور …
انتهای پیام/
