عکاسان روایتگرانی هستند که با نگاه دقیق و مسئولانه، از زیباییهای زندگی تا رنجهای جنگ و بحران را به تصویر میکشند تا حقیقتِ لحظههای بی تکرار را برای آیندگان ماندگار بماند.
مرور برخی رخدادها نشان میدهد که گاه یک غفلت کوتاه از یک موقعیت راهبردی میتواند سرنوشت یک نبرد را تغییر دهد.
22 اسفند و روز بزرگداشت شهدا روز ایستادن تاریخ به احترام انسانهایی است که از جان شیرین خود گذشتند تا ما بمانیم.
روز قدس امسال ملت ایران بار دیگر نشان دادهاند که ایستادگی بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی این سرزمین است.
حضور مردم البرز در سایه فضای پرالتهاب منطقه و داغ از دست دادن جمعی از هموطنان، در روز قدس رنگ و بویی متفاوت داشت و به صحنهای از همبستگی، ایستادگی و اعلام حمایت از مردم فلسطین تبدیل شد.
۱۵ اسفند امسال برای بسیاری از مردم حال و هوایی متفاوت دارد؛ روزی که هر سال با تصویر پیرمردی مهربان و استوار در حال کاشتن نهالی تازه در ذهنها نقش میبست. اکنون در غیاب او، دلتنگیها بیشتر از همیشه احساس میشود.
چگونه میتوانم از «شجره طیبه» بگویم، درحالیکه تبر بیرحم استکبار و جنایت، شکوفههای ما را در وزش بادهای مسموم کینه، به خاک و خون کشیده است؟
من یک مادر هستم و امروز، چادر سیاه مادران میناب را بر دوش خودم احساس میکنم. درد دختر از دست داده و درد دانشآموزان کوچک و معصوم ... دردی است که مادر بودن حکم میکند آن را حس کنم.
شهادت رهبر معظم انقلاب، آغاز فصل جدیدی از اقتدار است؛ دشمنان با حذف فیزیکی ایشان، بزرگترین اشتباه خود را مرتکب شدند.