به گزارش پایگاه خبری طنین البرز، امیر علم‌بیگی، نماینده تحصیلات تکمیلی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در میزگرد تخصصی نخبگانی با عنوان «علم در خدمت غذا، سلامت و محیط‌زیست، رویکرد صلح و توسعه آینده» گفت: ظرفیت جذب فناوری در جوامع محلی و سازمان‌های بزرگ، به میزان یادگیری فناورانه و توانایی آن‌ها در پذیرش و به‌کارگیری فناوری وابسته است.
وی با بیان اینکه در موضوعاتی مانند امنیت غذایی، محیط‌زیست و صلح پایدار باید به نقش و مشارکت انسان توجه ویژه‌ای شود و با اشاره به نقش رشته ترویج کشاورزی در فرهنگ‌سازی، الگوسازی، اجتماع‌سازی و جلب مشارکت مردم ادامه داد: مداخلات ترویجی می‌توانند زمینه پذیرش فناوری را در جوامع محلی فراهم کنند اما یکی از چالش‌های جدی بخش کشاورزی، کاهش تمایل جوانان روستایی به ماندن در عرصه تولید است.
نماینده تحصیلات تکمیلی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران اعلام کرد: بر اساس بررسی‌های انجام‌شده از سال 1395، ترکیب جمعیتی بسیاری از جوامع روستایی به سمت میانسالی و سالمندی حرکت کرده است و بسیاری از جوانان روستایی تمایلی به ادامه فعالیت در بخش کشاورزی ندارند که یکی از دلایل این وضعیت، کم‌توجهی به توسعه فناوری و توسعه انسانی در این بخش است.
علم‌بیگی اظهار کرد: در بسیاری از موارد به جای توسعه و بومی‌سازی فناوری، به واردات آن متکی بوده‌ایم و با تأکید بر ضرورت ایفای مسئولیت اجتماعی از سوی دانشگاه‌ها ادامه داد: دانشگاه‌ها باید علاوه بر تولید دانش، آثار اجتماعی پژوهش‌های خود را نیز ارزیابی کنند. باید مشخص شود دستاوردهای علمی آن‌ها تا چه اندازه می‌تواند تغییرات جامعه را هدایت و به انتقال فناوری کمک کند و در ایجاد کسب‌وکار، بهبود شرایط زیست‌محیطی و افزایش مشارکت ذینفعان مؤثر باشد.
وی اظهار کرد: نتایج مطالعات شبیه‌سازی انجام‌شده در این گروه نشان می‌دهد که دانشکدگان کشاورزی در 13 تا 14 سال آینده در دو حوزه با چالش‌های جدی روبه‌رو خواهد شد. نخست، تغییرات اقلیمی و ضرورت افزایش تاب‌آوری جوامع محلی در برابر این تغییرات و دوم، موضوع اشتغال. این مسائل با امنیت غذایی، ترکیب جمعیتی و تحولات فناوری ارتباط مستقیم دارند. ایجاد شبکه مزارع نمایشی و الگویی از جمله اقداماتی است که می‌تواند در این زمینه مؤثر باشد.
نماینده تحصیلات تکمیلی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران عنوان کرد: در برخی تجربه‌های بین‌المللی، شبکه‌هایی با مشارکت بیش از 40 کشور برای انتقال فناوری و افزایش پذیرش آن در جوامع محلی شکل گرفته است. هدف این شبکه‌ها، علاوه بر معرفی آثار فناوری، شناسایی نیازهای آینده جوامع محلی و آماده‌سازی آن‌ها برای مواجهه با تحولات فناورانه است. باید امکان مشارکت مردم در شکل‌دهی به آینده فراهم شود، توجه به دانش بومی و میراث فرهنگی نیز از اهمیت بسیاری برخوردار است.
علم‌بیگی گفت: جوامع محلی ظرفیت‌های ارزشمندی در زمینه دانش بومی دارند که می‌توان از آن‌ها در مسیر توسعه پایدار بهره گرفت. برای نمونه، تجربه مدیریت منابع آب در سازه‌هایی مانند قنات‌های گناباد می‌تواند از منظر دانش و مدیریت بومی مورد توجه قرار گیرد. مسئله‌محور شدن پروژه‌های دانشجویی و آموزش‌های دانشگاهی مبتنی بر تجربه زیسته فراگیران از دیگر ضرورت‌ها هستند و آموزش‌ها باید با مسائل واقعی محیط زندگی و نیازهای جامعه ارتباط داشته باشند تا بتوانند به حل مسائل کمک کنند.
خبرنگار: صدیقه صباغیان
انتهای پیام/
